W ludziach świeckich coraz intensywniejsza staje się świadomość odpowiedzialności za Kościół, zwłaszcza za jego najmniejszą, czy raczej najbliższą ludziom strukturę, jaką jest parafia. Jako przeszłość należy traktować czasy, kiedy Kościół w prosty sposób dzielił się na tych, którzy nauczają i tych, którzy słuchają nauk; tych, którzy wydają polecenia i tych, którzy mniej lub bardziej chętnie mają je wykonać. Każdy ochrzczony jest wezwany do apostolstwa i do brania odpowiedzialności za Kościół. Tę prawdę bardzo mocno głosił już w XIX w. patron naszej parafii św. Wincenty Pallotti.

Dużo się mówi o parafii jako wspólnocie. Jest to często mówienie raczej życzeniowe, bo ciężko traktować jako wspólnotę ludzi, którzy się wcale bądź tylko pobieżnie znają. Parafia, jako wspólnota, jest to pewien ideał do którego trzeba dążyć. W budowaniu wspólnoty parafialnej ogromne znaczenie mają różne ruchy religijne, stowarzyszenia, małe grupy, bractwa itp. Nie wszyscy jednak do nich należą. Poza tym istnieje ryzyko, że każda grupa czy stowarzyszenie w parafii może, mówiąc potocznie, „ciągnąć w swoją stronę". Rodzi się zatem potrzeba, by wszelkie działania parafii koordynować i ukierunkowywać na wspólny cel: budowanie wspólnoty wiary, modlitwy i miłości. Zasadnicza odpowiedzialność w tym względzie ciąży na proboszczu i jego najbliższych współpracownikach. Nie będzie jednak żadnym odkryciem stwierdzenie, że to zwykle nie wystarcza. Proboszcz i wikariusze nie są w stanie znać się na wszystkim, nie wszystkich spraw, które dzieją się w parafii, są świadomi, nie wszędzie są w stanie dotrzeć.

Potrzebne jest zatem gremium, które będzie służyło duszpasterzom radą i wsparciem. Potrzebne jest miejsce, gdzie różne cenne inicjatywy będą przedstawiane, omawiane i koordynowane. Takim forum może się stać Parafialna Rada Duszpasterska. Za jej istnieniem przemawiają racje teologiczne: realizacja Kościoła jako wspólnoty, dowartościowanie podmiotowości katolików świeckich; jak również racja praktyczna: skuteczniejsze działanie.

Rada Duszpasterska ma (jak sama nazwa wskazuje) głos doradczy. Nie zwalnia proboszcza z odpowiedzialności za duszpasterstwo. Zajmuje się sprawami szeroko rozumianych zadań duszpasterskich parafii. Ma służyć współpracy ludzi świeckich i duchowieństwa, pobudzać nowe i koordynować już istniejące inicjatywy apostolskie, wyrażać opinie w sprawach parafii, wskazywać propozycje i wnioski dotyczące funkcjonowania parafii. W skład Rady wchodzą członkowie z urzędu, z nominacji i z wyboru. Ważne, żeby była zachowana zasada reprezentatywności.

Założenie Duszpasterskiej Rady Parafialnej było moim zamiarem, gdy dowiedziałem się, że mam zostać proboszczem. Mówiłem z resztą o tym podczas sprawozdania duszpasterskiego za rok 2007. Minęło już trochę czasu i trzeba wreszcie przejść od słów do czynów. Mocno tę sprawę kładł na sercu nasz obecny prowincjał.

Na początek zwracam się do wszystkich z prośbą o podzielenie się swoją opinią na temat tego, jak wyobrażają sobie działanie Rady Duszpasterskiej, czego od niej oczekują. Może ktoś ma jakieś doświadczenia w tym względzie. Może już ktoś był członkiem Rady w innej parafii. A może ktoś chciałby stać się członkiem takiej Rady? Albo widzi kogoś w swoim otoczeniu, kto nadawałby się do tej roli?

Czekam na Wasze głosy. Można je nadsyłać listownie, mailem, wrzucić do skrzynki w kościele, czy w jakikolwiek inny sposób.

ks. Jacek Smyk SAC - proboszcz